১ কঠা মাটিৰ পৰা বছৰি ২০-৩০ হাজাৰ টকা উপাৰ্জন

অসমৰ গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিত পাণ খেতি (Betel leaf cultivation) এক অতি লাভজনক আৰু দীৰ্ঘম্যাদী কৃষি ব্যৱসায়। অসমীয়া সমাজত তামোল-পাণৰ আদৰ আৰু ব্যৱহাৰ অপৰিসীম বাবে ইয়াৰ বজাৰ সদায় সজীৱ হৈ থাকে। আহিন মাহত কৰা পাণ খেতিৰ লাভালাভ, ইয়াৰ সঠিক সময় আৰু ১ কঠা মাটিত হোৱা আনুমানিক খৰচ-উপাৰ্জনৰ এক খতিয়ান তলত দাঙি ধৰা হ’ল:

পাণ খেতিৰ সঠিক সময়

পাণ খেতিৰ বাবে বতৰ আৰু মাটিৰ আৰ্দ্ৰতা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। অসমত সাধাৰণতে বৰ্ষা ঋতুৰ শেষৰ ফালে, বিশেষকৈ আহিন মাহত (ছেপ্টেম্বৰ-অক্টোবৰ) পাণৰ পুলি বা লতা ৰোপণৰ আটাইতকৈ উত্তম সময়। এই সময়ছোৱাত বতাহত অলপ ঠাণ্ডা ভাৱ আহে আৰু মাটিত পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে সেমেকানি বা আৰ্দ্ৰতা থাকে, যিয়ে পাণৰ নতুন লতা বা শিপা মেলিবলৈ সহায় কৰে।

পাণ খেতিৰ লাভালাভ

• দীৰ্ঘম্যাদী উপাৰ্জন: পাণ খেতি এবাৰ ভালদৰে কৰিলে বহু বছৰলৈ (প্ৰায় ১০-১৫ বছৰ বা তাতকৈও অধিক) একেডৰা মাটিৰ পৰাই উপাৰ্জন কৰিব পাৰি।
• কম মাটিত অধিক লাভ: ঘৰৰ চুকত থকা তামোল বা অন্যান্য গছৰ আশ্ৰয় লৈ কম মাটিতেই এই খেতি সুন্দৰকৈ কৰিব পাৰি।
• বজাৰৰ চিৰস্থায়ী চাহিদা: অসমৰ উপৰিও বহিঃৰাজ্যতো বিশেষকৈ মিঠাপাত বা সাঁচি পাণৰ চাহিদা বাৰেবছৰে থাকে।

১ কঠা মাটিত পাণ খেতিৰ খৰচ আৰু উপাৰ্জনৰ হিচাপ

১ কঠা (প্ৰায় ২,৮৮০ বৰ্গফুট) মাটিত যদি নিৰ্দিষ্ট দূৰত্বত (৪ ফুট × ৪ ফুট) খুটি পুতি বা বৰোজ (পাণ বৰঙা) সাজি খেতি কৰা হয়, তেন্তে তাৰ এক আনুমানিক খৰচ আৰু লাভৰ হিচাপ তলত দিয়া ধৰণৰ:

ক) প্ৰাৰম্ভিক খৰচ (প্ৰথম বছৰ):

১ কঠা মাটিত প্ৰায় ১৫০-২০০ জোপা পাণৰ লতা ৰোপণ কৰিব পাৰি (যদি গছৰ আশ্ৰয় লৈ বা বাঁহৰ খুঁটি ব্যৱহাৰ কৰা হয়)।

• মাটি প্ৰস্তুতকৰণ আৰু গোবৰ সাৰ: ২,৫০০ টকা
• পাণৰ পুলি বা লতা ক্ৰয়: ২,০০০ টকা (প্ৰতি লতা ১০-১২ টকা হিচাপত)
• বাঁহ, জখলা আৰু চালি (বৰোজ) নিৰ্মাণ: ৫,০০০ টকা
• শ্ৰমিক আৰু জলসিঞ্চন খৰচ: ৩,৫০০ টকা
• অন্যান্য (কীটনাশক/জৈৱিক প্ৰতিৰোধক): ১,০০০ টকা
• মুঠ প্ৰাৰম্ভিক খৰচ: প্ৰায় ১৪,০০০ ৰ পৰা ১৫,০০০ টকা। (মন কৰিব, দ্বিতীয় বছৰৰ পৰা কেৱল সাৰ আৰু সামান্য যতনৰ খৰচহে হ’ব।)

খ) উপাৰ্জন আৰু লাভৰ পৰিমাণ (পাণৰ ‘গুছি’ আৰু ‘বিড়া’ৰ হিচাপত):

পাণ ৰোপণ কৰাৰ প্ৰায় ৬-৮ মাহৰ পাছৰ পৰাই পাণ চিঙিব পৰা হয়। পাণৰ পাইকাৰী বজাৰত ১ গুছি = ২০ টা পাণ আৰু ১ বিড়া = ৪ গুছি (৮0 টা পাণ) বা কোনো কোনো অঞ্চলত ১ বিড়া = ১৬ বা ২০ গুছি হিচাপে ধৰা হয়। সাধাৰণতে ডাঙৰ বজাৰত ১ বিড়া (৮০ টা বা তাতকৈ অধিক পাণৰ গোট) বা ডাঙৰ 'ভাৰ' হিচাপে বিক্ৰী হয়।

• উৎপাদন: ১ কঠা মাটিৰ ভালদৰে কৰা পাণ খেতিৰ পৰা বছৰি গড়ে অন্ততঃ ৩০০ ৰ পৰা ৪০০ বিড়া (বা অঞ্চলভেদে ১,২০০ ৰ পৰা ১,৫০০ গুছি) পাণ উৎপাদন কৰিব পাৰি।
• বজাৰ মূল্য: বজাৰত গুণগত মান আৰু ঋতুভেদে ১ বিড়া পাণৰ পাইকাৰী মূল্য ৮০ টকাৰ পৰা ১৫০ টকা বা তাতকৈও অধিক হয় (বিশেষকৈ খৰালি বা বিয়া-সবাহৰ বতৰত দাম বহুত বাঢ়ি যায়)।
• গড়ে উপাৰ্জন: যদি গড়ে ১ বিড়া পাণৰ দাম ১০০ টকা ধৰা হয়, তেন্তে ৩০০ বিড়া পাণৰ পৰা বছৰি প্ৰায় ৩০,০০০ টকাৰ পৰা ৪০,০০০ টকা পৰ্যন্ত উপাৰ্জন কৰা সম্ভৱ।

উপসংহাৰ: প্ৰথম বছৰত আন্তঃগাঁথনি নিৰ্মাণৰ বাবে খৰচ অলপ হ’লেও, দ্বিতীয় বছৰৰ পৰা খৰচ একেবাৰেই কমি যায়। সঠিকভাৱে যত্ন ল’লে আহিন মাহত কৰা পাণ খেতিৰ পৰা কম মাটিতেই প্ৰতি বছৰে এক বুজন পৰিমাণৰ লাভ অৰ্জন কৰিব পাৰি।