মাটি অবিহনেই ছাদত বিদেশী পাচলিৰ খেতি

বৰ্তমান সময়ত বজাৰত পোৱা শাক-পাচলিত ৰাসায়নিক কীটনাশকৰ প্ৰয়োগ এক ডাঙৰ চিন্তাৰ বিষয় হৈ পৰিছে। এই প্ৰত্যাহ্বানৰ মাজতে ঘৰৰ মানুহখিনিক ১০০% জৈৱিক আৰু বিষমুক্ত খাদ্য যোগান ধৰিবলৈ এক ব্যতিক্ৰমি পথ বাছি লৈছে কেৰালাৰ কাক্কানাদৰ বাসিন্দা ৰূপা জ’ছে। নিজৰ ঘৰৰ ছাদখনক (Terrace) তেওঁ পৰিণত কৰিছে এক আধুনিক পাচলিৰ বাগানলৈ, য’ত মাটি ব্যৱহাৰ হোৱা নাই!

প্ৰথম অৱস্থাত ৰূপাই সাধাৰণ মাটি বা টাব ব্যৱহাৰ কৰিয়েই ছাদত শাক-পাচলি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। কিন্তু কেৰালাৰ ধাৰাসাৰ বৰষুণ আৰু মাটিত উৎপন্ন হোৱা নানা ধৰণৰ কীট-পতংগৰ আক্ৰমণৰ বাবে তেওঁৰ খেতি বাৰে বাৰে নষ্ট হৈছিল। ইয়াৰ পাছতে তেওঁ হাৰ নামানি ইণ্টাৰনেটত মাটি অবিহনে কৰা আধুনিক কৃষিৰ সন্ধান কৰে আৰু ‘হাইড্ৰ’পনিকছ’ পদ্ধতিৰ বিষয়ে জানিবলৈ পায়।

২৩ হাজাৰ টকাৰ বাজেট আৰু গাঠনি:

ৰূপাই তেওঁৰ ছাদৰ এটা অংশত বিপৰীত ‘V’ (Inverted V) আকৃতিৰ এটা সৰু হাইড্ৰ’পনিক ইউনিট স্থাপন কৰে, য’ত একেলগে ৪৮ টা পুলি ৰোপণ কৰিব পাৰি। সমগ্ৰ ইউনিটটো সাজি উলিয়াবলৈ তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক খৰচ হৈছিল প্ৰায় ২৩,০০০ টকা। এই ব্যৱস্থাত এটা পানীৰ ৰিজাৰ্ভাৰ আৰু এটা সৰু ছাবমাৰ্চিবল পাম্প থাকে, যাৰ সহায়ত পানীখিনি অহৰহ গছৰ শিপালৈ সৰবৰাহ হৈ থাকে। গছৰ বৃদ্ধিৰ বাবে পানীত এক বিশেষ পদ্ধতিৰে প্ৰয়োজনীয় নিউট্ৰিচেন (পনীয়া সাৰ) মিহলাই দিয়া হয়, যাৰ খৰচ অনলাইনত মাত্ৰ ৫০০ টকা মানহে।

থলুৱা পাচলিৰ পৰা দামী বিদেশী ফচল:

এই ৭০০ বৰ্গফুটৰ ছাদখনতে ৰূপাই আমাৰ থলুৱা ভেন্দি, লেচেৰা মাহ, বিলাহী আৰু তিঁয়হ সফলতাৰে উৎপাদন কৰিছে। কিন্তু আটাইতকৈ আচৰিত কথাটো হ’ল, তেওঁ এই প্লাষ্টিক পাইপৰ ইউনিটটোতে বজাৰত অতি উচ্চ মূল্যত বিক্ৰী হোৱা কেইবাবিধো বিদেশী (Exotic) পাচলি যেনে— কেল (Kale), ব্ৰকলি (Broccoli), বক চয় (Bok Choy), ইটালিয়ান বেচিল, চেলীৰি আৰু পাৰ্চলে উৎপাদন কৰি উলিয়াইছে।

এই পদ্ধতিৰ মূল লাভালাভসমূহ:

মাটিৰ খেতিতকৈ এই পদ্ধতিত শস্যৰ বৃদ্ধি বহুত দ্ৰুত হয়। মাত্ৰ ২ ৰ পৰা ৩ সপ্তাহৰ ভিতৰতে ইয়াৰ পৰা সতেজ শাক-পাচলি চপাব পৰা যায়। 

যিহেতু ইয়াত মাটি ব্যৱহাৰ নহয়, সেয়ে মাটিত উৎপন্ন হোৱা কোনো ৰোগ বা কৃমিৰ ভয় নাথাকে। ৩. ১০০% অৰ্গেনিক: কোনো ধৰণৰ ৰাসায়নিক স্প্ৰে’ অবিহনেই কেৱল নিউট্ৰিয়েণ্ট পানীৰ সহায়ত ফচলসমূহ সম্পূৰ্ণ প্ৰাকৃতিকভাৱে ডাঙৰ হয়।

অসমৰ পটভূমিত ইয়াৰ প্ৰাসংগিকতা:

আজিৰ তাৰিখত গুৱাহাটী, ডিব্ৰুগড় বা যোৰহাটৰ দৰে ব্যস্ত চহৰসমূহত য’ত খেতি কৰিবলৈ মাটিৰ অভাৱ, তাত এই ‘হাইড্ৰ’পনিকছ’ পদ্ধতি এক ডাঙৰ আশীৰ্বাদ হ’ব পাৰে। ঘৰৰ ছাদ বা বেলকনিত এনে সৰু ইউনিট স্থাপন কৰি থলুৱা যুৱ প্ৰজন্ম বা গৃহিনীসকলে কেৱল ঘৰুৱা প্ৰয়োজন পূৰণ কৰাই নহয়, বৰঞ্চ ব্যৱসায়িক ভিত্তিত বিদেশী পাচলি উৎপাদন কৰি এক লাভজনক উপাৰ্জনৰ পথো মুকলি কৰিব পাৰে। ৰূপা জ’ছৰ এই সফলতাই প্ৰমাণ কৰিলে যে খেতি কৰিবলৈ বহল পথাৰৰ নহয়, কেৱল এটা সঠিক পৰিকল্পনা আৰু আধুনিক দৃষ্টিভংগীৰহে প্ৰয়োজন!