বানপানী বা খৰাঙত ধান নষ্ট হ’লে কৃষকসকলে কি কৰিব?

আমাৰ অসমৰ খেতি সম্পূৰ্ণ বতৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। কেতিয়াবা যদি ভৰ বাৰিষা বানপানীয়ে ৰুই থোৱা শালি ধান উটুৱাই লৈ যায়, কেতিয়াবা আকৌ বৰষুণৰ অভাৱত (খৰাং বতৰত) পথাৰ শুকাই কৰকৰিয়া হয় আৰু ধান ৰুবই নোৱাৰি।

এনেকুৱা বিপদৰ সময়ত পথাৰখন চন পেলাই থৈ মূৰে-হাথে বহি নাথাকি, কম সময়ৰ ভিতৰত হোৱা আন কিছুমান বিকল্প খেতি কৰি লোকচান বহুখিনি পূৰণ কৰিব পাৰি।

১. মাহ আৰু সৰিয়হ খেতি (শুকান বা পলসুৱা মাটিত)

বানপানীয়ে পথাৰত যি পলস পেলাই থৈ যায়, সেই মাটিত প্ৰচুৰ সাৰ থাকে। আনহাতে খৰাঙৰ বাবে যিবোৰ পথাৰ শুকাই থাকে, তাত কম পানীতেই এই খেতিবোৰ ভাল হয়।

• কি কৰিব:আহিন-কাতি মাহ (ছেপ্টেম্বৰ-নৱেম্বৰ) অহাৰ লগে লগে পথাৰখন সামান্য চহাই লৈ সৰিয়হ, মটৰমাহ, মাটিমাহ বা মগু মাহ ছটিয়াই দিব লাগে।
• লাভ:এই খেতিবোৰত বেছি পানী নালাগে, মাটিত থকা সেমেকানিৰেই হৈ যায়। মাত্ৰ ৩ মাহৰ ভিতৰত শস্য কটাৰ উপযোগী হয় আৰু হাতলৈ নগদ পইচা আহে।

২. ওখ ভেটি তৈয়াৰ কৰি খৰতকীয়া শাক-পাচলি

পথাৰৰ যিবিলাক অংশ অলপ ওখ হৈ থাকে (য’ত পানী জমা নহয়), সেই ঠাইখিনি মাটি চহাই দীঘল দীঘলকৈ ওখ ভেটি (Raised Bed) বনাই ল’ব লাগে।

• কি ৰুব:তাত লাইশাক, পালেং, ধনিয়া, মূলা, ফুলকবি বা বন্ধাকবি আদি লগাব লাগে।
• লাভ:বানপানী বা খৰাঙৰ পাছত বজাৰত শাক-পাচলিৰ দাম বহুত বাঢ়ি থাকে। মাত্ৰ ১-২ মাহৰ ভিতৰতে এই শাকবোৰ তুলি বজাৰত বিক্ৰী কৰিলে ধানৰ লোকচানখিনি ধুনীয়াকৈ উলিওৱাব পাৰি।

৩. মিঠা আলুৰ খেতি

পানীৰ অভাৱ থকা একেবাৰে শুকান বা খৰাং পথাৰৰ বাবে আলু বা কন্দ জাতীয় শস্য অতি উত্তম।

• কি কৰিব:পথাৰৰ শুকান মাটিত মিঠা আলু লগাই দিব পাৰি।
• লাভ:ইয়াৰ খৰচ অতি কম, পানী প্ৰায় নালাগে আৰু খৰাং বতৰো সহজে সহ্য কৰিব পাৰে।

প্ৰকৃতিৰ দুৰ্যোগক আমি বন্ধ কৰিব নোৱাৰো, কিন্তু সময়মতে বুদ্ধি খটুৱাই আন খেতি কৰিলে আমাৰ মেৰুদণ্ড কেতিয়াও নাভাঙে। এই বিষয়ে অধিক জানিবলৈ আপোনাৰ ওচৰৰ ‘কৃষি বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ’ (KVK) বা স্থানীয় কৃষি বিষয়াৰ লগত যোগাযোগ কৰি পৰামৰ্শ আৰু বীজ সংগ্ৰহ কৰিব পাৰিব।