বাৰিষা কালৰ লাভজনক ভেণ্ডি খেতি: আধুনিক পদ্ধতি আৰু কৌশল

বাৰিষা কালৰ লাভজনক ভেণ্ডি খেতি: আধুনিক পদ্ধতি আৰু কৌশল
অসমৰ গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিত কৃষি খণ্ডৰ ভূমিকা অপৰিসীম। সাধাৰণতে বাৰিষা কালত প্ৰচুৰ বৰষুণৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণৰ শাক-পাচলিৰ উৎপাদন হ্ৰাস পায় আৰু বজাৰত ইয়াৰ নাটনি হোৱা দেখা যায়। কিন্তু এই প্ৰত্যাহ্বানমূলক সময়ছোৱাতে যদি সঠিক আৰু বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে ভেণ্ডি খেতি কৰা হয়, তেন্তে কৃষকসকলে কম সময়ৰ ভিতৰত আশাতীত লাভ অৰ্জন কৰিব পাৰে। বৰষুণৰ দিনত বজাৰত ভেণ্ডিৰ চাহিদা তুংগত থকাৰ বাবে ই কৃষিজীৱী লোকসকলৰ বাবে 'সোণ গুটোৱা'ৰ এক সোণালী সুযোগ হৈ পৰিব পাৰে।

বাৰিষা কালত ভেণ্ডি খেতি কৰাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰথম পদক্ষেপটো হ’ল উপযুক্ত মাটি নিৰ্বাচন। বৰষুণৰ পানী জমা হ’লে ভেণ্ডি গছৰ শিপা পচি নষ্ট হ’ব পাৰে। সেয়েহে, খেতিৰ বাবে সদায় ওখ আৰু পানী ওলাই যোৱাৰ সু-ব্যৱস্থা থকা মাটি বাচনি কৰিব লাগে। পথাৰখনত দীঘলীয়া নলাৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ লগতে ওখ ভেটি তৈয়াৰ কৰি শাৰীবদ্ধভাৱে বীজ সিঁচিব লাগে। বাৰিষাৰ সময়ত বতাহ চলাচলৰ সুবিধাৰ বাবে গছৰ পৰা গছৰ দূৰত্ব ৪৫ ছেণ্টিমিটাৰ আৰু শাৰীৰ পৰা শাৰীৰ দূৰত্ব ৬০ ছেণ্টিমিটাৰ ৰখাটো দৰকাৰী।

জাত নিৰ্বাচনৰ ক্ষেত্ৰত বাৰিষা কালত ‘হালধীয়া মোজাইক ভাইৰাছ’ৰ আক্ৰমণ এক ডাঙৰ সমস্যা। ইয়াৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ ‘অৰ্কা অনামিকা’, ‘পৰভানি ক্ৰান্তি’ বা ‘বৰ্ষা উপহাৰ’ৰ দৰে ৰোগ প্ৰতিৰোধী উন্নত জাতসমূহ বাচনি কৰা উচিত। বীজ সিঁচাৰ পূৰ্বে উপযুক্ত ভেঁকুৰনাশক ঔষধৰে শোধন কৰি ল’লে গছবোৰ প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাৰে পৰা সুস্থ আৰু সবল হৈ বাঢ়ি আহে। এই মহামাৰীসদৃশ ভাইৰাছবিধ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ মাজে মাজে নিম তেল বা জৈৱিক কীটনাশক ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। লগতে, বাৰিষাৰ সময়ত নাইট্ৰ’জেনযুক্ত সাৰ (যেনে ইউৰিয়া) প্ৰয়োগ কৰোঁতে সদায় বৰষুণ নথকা শুকান বতৰ চাইহে কিস্তিত প্ৰয়োগ কৰা উচিত।

ভেণ্ডি খেতিৰ আটাইতকৈ ইতিবাচক দিশটো হ’ল ইয়াৰ কম সময়সীমা। বীজ সিঁচাৰ মাত্ৰ ৪৫ ৰ পৰা ৫০ দিনৰ ভিতৰতে গছত ফল ধৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। উপযুক্ত পৰিচৰ্যা, সঠিক সাৰ-পানীৰ ব্যৱস্থাপনা আৰু বজাৰৰ চাহিদাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিলে এই খেতিৰ জৰিয়তে এজন কৃষকে অতি কম দিনৰ ভিতৰতে নিজকে আৰ্থিকভাৱে স্বাৱলম্বী কৰি তুলিব পাৰে।
পথাৰত পৰম্পৰাগত ধাৰণা সলনি কৰি আধুনিক বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগী প্ৰয়োগ কৰিলে প্ৰকৃতিৰ প্ৰত্যাহ্বানো জয় কৰা সম্ভৱ। বাৰিষাৰ বিপৰ্যয়কো সুযোগলৈ ৰূপান্তৰ কৰি উন্নত পদ্ধতিৰে কৰা ভেণ্ডি খেতিয়ে অসমৰ গ্ৰাম্য অৰ্থনীতি আৰু প্ৰতিজন উদীয়মান কৃষকৰ বাবে এক নতুন আশাৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিব পাৰে।